Grecja

W Grecji panuje klimat podzwrotnikowy śródziemnomorski, w którym charakterystyczne są długie, gorące i suche lata oraz łagodne i wilgotne zimy. Rozpiętość równoleżnikowa Grecji wynosi 6°, co sprawia że różnice klimatyczne w południowej i północnej części kraju są znacznie widoczne. W górach zachodniej Grecji i na Peloponezie zimą występują dość obfite opady śniegu, natomiast dzięki wpływowi Morza Egejskiego temperatura na wyspach oraz wschodnim wybrzeżu jest stosunkowo wysoka. Latem w okolicach Aten jest bardzo ciepło, zimą natomiast często pada deszcz, a nawet śnieg. Na północy zaznacza się dominacja klimatu podzwrotnikowego kontynentalnego – chłodniejszego i wilgotniejszego niż w reszcie kraju. Dzięki temu roślinność Tracji i Macedonii jest bogatsza niż w pozostałych regionach. Średnia temperatura w styczniu wynosi około 5-7°C, zaś w lipcu około 25-27°C. Średnia roczna temperatura Grecji Północnej wynosi 16°C. W Grecji Środkowej i Południowej średnia temperatura wynosi od 8-10°C Celsjusza zimą do 27-28°C latem (średnia roczna – 18°C). Na najbardziej wysuniętych na południe wyspach (Rodos, Kreta) zimy są jeszcze łagodniejsze (13°C), a lata gorętsze (29°C). Średnia roczna temperatura na tych wyspach przekracza 19°C. W 1977 r. w Atenach oraz w Elefsine zanotowano najwyższą (rekord wiarygodny) temperaturę w Europie: + 48 stopni Celsjusza w cieniu[1]. Opady są zróżnicowane. Na Wyspach Jońskich rocznie spada 1000 mm i więcej, a nawet do 2000 mm. Na wyspach Morza Egejskiego roczne opady sięgają 1000 mm. Całkiem odmienne wartości panują na kontynentalnej części Grecji. W górach Pindos na wschodzie średni opad to 400 mm, w stolicy kraju jest sucho i średnio w ciągu roku spada zaledwie 384 mm deszczu. Letnia susza trwa od dwóch miesięcy na zachodzie do pięciu na wschodzie. Z powodu braku opadów i wysokich na ogół temperatur w okresie letnim do częstych zjawisk katastrofalnych należą pożary lasów. (Wikipedia)