Nowa Zelandia

Klimat Nowej Zelandii jest oceaniczny podzwrotnikowy i umiarkowany, ciepły morski. Średnia temperatura lipca wynosi 3–5 °C na południu, a do 12 °C w części północnej. Średnia temperatura stycznia na południu osiąga 14 °C, na północy 19 °C. Roczna suma opadów na Wyspie Północnej wynosi 800–1000 mm, a w partiach wyższych do 2650 mm. Maksimum opadów przypada na porę zimową. Bardziej zróżnicowana jest ilość opadów na wyspie Południowej. W miesiącach zimowych na wyspie południowej występują także opady śnieżne. Trwała pokrywa śnieżna utrzymuje się jedynie w górach, granica wiecznego śniegu przebiega na wysokości około 2200 m n.p.m. W górach występują lodowce. Największymi są Lodowiec Tasmana (29 km długości) i Murchisona (17 km). Łącznie lodowce zajmują około 940 km². W przeszłości klimat był bardziej surowy niż obecnie. W epoce lodowcowej poziom wody obniżył się o 100 metrów względem sytuacji sprzed zlodowacenia. 25–15 tysięcy lat temu, w czasie kulminacji epoki lodowcowej, Góra Cooka stała się równiną rozciągającą się ze wschodu na zachód. W okolicach Wellington skutki zlodowaceń objawiają się w postaci gwałtownych osunięć terenu i lodowych wnęk (np. Tongue Point). (Wikipedia)