Wenezuela

Klimat jaki panuje na terytorium Wenezueli uwarunkowany jest położeniem geograficznym. Wenezuela leży na niskich szerokościach geograficznych, a jej najdalej wysunięta na południe granica znajduje się kilkadziesiąt kilometrów od równika. Na klimat ma wpływ także wysokość nad poziomem morza i prąd morski jaki oblewa kraj od północy. Kraj cechuje się także dużym nasłonecznieniem, gdzie średnia liczba godzin ze słońce w ciągu roku wynosi 2 600. Południowa i wschodnia część kraju (Wyżyna Gujańska) leży w strefie klimatu równikowego wilgotnego, na pozostałych obszarach panuje klimat podrównikowy wilgotny. W górach klimat jest zróżnicowany, podrównikowy suchy występuje na północnym wschodzie, a podrównikowy wilgotny na wschodnich stokach Cordillera de Mérida. Temperatury Przebieg roczny i dobowy, oraz średnia dobowe i miesięczne temperatury mają cechę typową dla regionów klimatów równikowych i podrównikowych. Wspólną cechą jest i wysoka i przez cały rok stała o niskich amplitudach wartość. Północne obszary, mimo iż leża w pewnym oddaleniu od równika cechują się wartościami typowymi jakie notuje się w tropikalnych lasach deszczowych. Przyczyną jest wpływ Ciepłego Prądu Karaibskiego. Oznacza to, że średnio w ciągu roku temperatury wynoszą 27-29 °C, bez występowania ekstremów termicznych. Roczne amplitudy wynoszą od 1 °C do 3 °C. Także na Wyżynie Gujańskiej temperatury nie różnią się mimo iż jest to obszar wyżej położony. Średnie wartości wynoszą tam od 24 °C do 26 °C. Różnice w temperaturze zaznaczają się wyraźnie tylko gdy weźmie się pod uwagę wysokość nad poziomem morza i związaną z tym piętrowość klimatyczną. Fakt ten dotyczy niektórych obszarów Wyżyny Gujańskiej, a dokładniej masywu Roraima, Andów i Gór Karaibskich. Na wysokościach powyżej 1500 m n.p.m. jest chłodniej i średnie wartości wynoszą 20-24 °C. Na wysokościach rzędu 2000 – 2200 m n.p.m. temperatury są już umiarkowane i wynoszą od 14 °C do 18 °C. Powyżej 3400 m n.p.m. czyli w Andach Wenezuelskich średnie roczne wartości są niskie i wynoszą około 10 °C. W wysokich partiach Cordillera de Mérida temperatury obniżają się od 8 °C, do 0 °C. Opady Ze względu na wielkości kraju i występujące w nim podtypy, oraz wpływ prądu morskiego, opady są bardzo zróżnicowane. Najbardziej suche regiony znajdują się na północnym zachodzie i na północy kraju. W mieście Coro średni opad roczny wynosi zaledwie 474 mm. Cały region na północnym zachodzie i na północy w wąskim pasie nadbrzeżnym to opady rzędu 300-400 mm rocznie. Na wybrzeżu opady są niskie, mimo obecności akwenu, w miejscowości Las Piedras wartości opadowe sięgają 320 mm, czyli tyle ile pada średnio na wielu obszarach pustyń i półpustyń. Małe opady występują też wysoko w górach. W mieście Mérida, leżącym w paśmie gór o tej samej nazwie opad roczny wynosi 1816 mm a na wyżej położonej miejscowości w Parano de Mucuchies, tylko 588 mm. Największe opady występują blisko równika i na Nizinie Orinoko. Na równinach Llanos opady wynoszą od 1300 do 2400 mm. Na Nizinie Orinoko, bliżej delty opad roczny jest niższy ale wartości i tak są duże i wynoszą od 800 do 1400 mm. Około 2000 mm rocznie spada na Wyżynie Gujańskiej. W mieście Santa Elena de Uairen, leżącym w masywie Roraima średni roczny opad wynosi 2152 mm. Na południowych krańcach Wenezueli opady sięgają 3000 mm. Na niemal całym obszarze kraju, poza regionami leżącymi na południowych krańcach i w części południowej Wyżyny Gujańskiej występują dwie pory roku: deszczowa i sucha. Długość pory deszczowej jest różna, najwięcej dni z deszczem jest na samym południu kraju i na Wyżynie Gujańskiej Pora deszczowa trwa zazwyczaj od maja do listopada, a sucha od grudnia do kwietnia. Wilgotność powietrza w porze deszczowej jest duża i wynosi średnio 85%, zaś w czasie pory suchej około 70%. W Wenezueli występują opady śniegu, ale oczywiście tylko w wysokich partiach Andów, gdzie granica wiecznego śniegu przebiega na wysokości 4600 m n.p.m. Opad atmosferyczny na tych wysokościach jest niewielki. Cechy klimatu Ważną rolę w klimacie Wenezueli odgrywają Pasaty. Wiatry te niosą wilgotne i gorące powietrze znad Oceanu Atlantyckiego. Nad nizinami wiatry te mają już suchą postać, ale na terenach górskich ochładzają się powodują gwałtowne deszcze na stokach dowietrznych. W lipcu wiatry te wieją w kierunku wschodnim i południowo-wschodnim. Charakterystycznym lokalnym wiatrem jest "chubasco", który wieje latem w basenie Maracaibo. Wiatr przynosi krótkotrwały, ale obfity deszcz. (Wikipedia)