Pakistan

Pakistan leży w strefie klimatu zwrotnikowego suchego i podzwrotnikowego także suchego. Ten pierwszy obejmuje Nizinę Indusu i wybrzeże, natomiast podzwrotnikowy - północno-zachodnią część kraju. W Pakistanie północnym i we wszystkie terenach górskich wysętpuje piętrowość klimatyczna. Generalnie Pakistan należy do państw o klimatach gorących, gdzie średnie roczne wartości przekraczają 15 °C. I tak jest w praktyce, lecz ze względu na rzeźbę terenu temperatury są zróżnicowane. Tereny nizinne, zwłaszcza te na południu, są ciepłe, gdzie temperatury w styczniu wynoszą około 16 °C, zaś na samym wybrzeżu dochodzą do 18 °C. Północ jest chłodniejsza i średnie wartości wynoszą około 10 °C. Wraz z nastaniem wiosny temperatury szybko się podnoszą z każdym tygodniem, zwłaszcza na terenach pustynnych. Lata są gorące na przeważającej części kraju. Północna część Pakistanu cechuje się temperaturami rzędu 25-26 °C, a na południu kraju jest gorąco, ze średnimi wartościami rzędu 35-38 °C. Na pustyniach temperatury są wyższe i dochodzą do 48 °C. Tak jest na przykład na pustyni Thar w środkowowschodniej części kraju. Kraj cechuje się dużymi amplitudami dobowymi, co jest związane z suchością klimatu i postępującym w głąb lądu kontynentalizmem. Jedynie wysoko w górach jest chłodno. W Himalajach Wysokich i w Karakorum jest zimno, gdzie przez cały rok temperatura nie wzrasta powyżej 0 °C W wyższych partiach gór temperatury zimą obniżają się do -40 °C. Pakistan jest krajem dość suchym, gdzie ilości opadów na większości obszarów są niskie. W różnych regionach kraju opady przypadają na odmienne pory roku. W Pendżabie wyraźne zaznacza się monsun letni, gdzie opady są najwyższe od lipca do września. Zimą zachodnie i północne obszary znajdują się pod wpływem wilgotnych mas powietrza związanych z cyrkulacją śródziemnomorską. W Hindukuszu i w Himalajach występują wtedy obfite opady śniegu. Najmniejsze opady występują w zachodnim Beludżystanie, w środkowej dolinie Indusu i na pustyni Thar. Rocznie w tych regionach spada od 50 do 100 mm deszczu, najmniej, bo poniżej 50 mm, rocznie spada właśnie w zachodnim Beludżystanie. Wschodni Beludżystan i rejon delty Indusu także jest suchym regionem Pakistanu, gdzie roczne sumy opadów wynoszą około 200–300 mm. Im dalej na zachód i północ, wraz ze wzrostem wysokości ilość opadów rośnie. W Pendżabie spada średnio 400 mm opadów. Na terenach górzystych opady wzrastają do 1000 mm rocznie. Na południowych stokach Himalajów wartości opadowe przekraczają 1000 mm, w niektórych rejonach tych gór średni roczny opad dochodzi do 1500 mm. Jednakże w osłoniętym od wpływu monsunów Karakorum opady gwałtownie maleją do 100–150 mm rocznie i są to głównie opady śniegu. Klimat w Pakistanie cechuje się niskimi opadami, niską wilgotnością, która tylko latem na wybrzeżu jest względnie wysoka, oraz dużym usłonecznieniem, około 3400 godzin rocznie ze słońcem. Latem dominują związane z monsunem wiatry południowe i południowo-zachodnie, zimą zaś wieją wiatry zachodnie. Latem w dolinie Indusu wieją tak zwane wiatry loo. Na pustyniach do częstych zjawisk należą burze piaskowe. (Wikipedia)