Kanada

Duża rozciągłość południkowa Kanady sprawia, że jej terytorium znajduje się w kilku strefach klimatycznych. Południową część kraju obejmuje strefa klimatów umiarkowanych, zaś regiony leżące na północy to strefa klimatów okołobiegunowych – subpolarnego i polarnego. W części wewnętrznej panuje klimat kontynentalny. Na klimat wybrzeża wschodniego ma wpływ zimny prąd morski – Prąd Labradorski a na klimat wybrzeża zachodniego ciepły prąd morski – Prąd Alaski. Klimat Kanady, podobnie jak całego kontynentu w większym stopniu kształtowany jest przez masy powietrza, a nie szerokość geograficzną. Dowodem tego jest fakt, że strefa subpolarna we wschodniej Kanadzie, na Labradorze zaczyna się na szerokości geograficznej odpowiadające położeniu północnej Polski czy Niemiec. W zachodniej znów części strefa klimatu umiarkowane sięga dość daleko na północ. Przyczyną są tutaj masy powietrza, a co ważniejsze południkowy przebieg wysokich łańcuchów górskich i brak gór ułożonych równoleżnikowo, jak ma to miejsce w Europie. Fakt ten sprawia, że zimy w Kanadzie są surowe a brak takiego układu gór jaki jest w Europie sprawia, że zimne masy powietrza znad Arktyki z powodzeniem docierają do nawet do południowych stanów USA, gdyż na terenie tego kraju także nie ma pasm górskich ciągnących się równoleżnikowo. Podobnie jest latem, gdzie nad obszar Kanady bez problemu mogą dotrzeć ciepłe tropikalne masy powietrza i sprawić, że izoterma 15°C w lipcu przebiega wzdłuż doliny rzeki Mackenzie i sięga nawet rejonu Wielkiego Jeziora Niedźwiedziego, przez które przechodzi krąg polarny. Rozmiary kanadyjskiego lądu sprawiają też, że w centrum kraju występuje klimat kontynentalny, który sprawia, że regiony te cechują się ekstremami termicznymi. Temperatury bardzo różnią się nie tylko regionalnie, ale i w ciągu całego roku. Zimy w kraju są bardzo surowe, nawet na południu, gdzie nad otwarte połacie lądu dostają się suche, arktyczne masy powietrza. Nad północno-zachodnią części kraju i nad Archipelagiem Arktycznym zimą panuje wyż kanadyjski, który nad południowe regiony przynosi mroźne powietrze. Zima Średnie temperatury na preriach w styczniu wynoszą −15°C. Obszary leżące nad Atlantykiem także są zimne, przyczyną jest zimny Prąd Labradorski, który obmywa cały półwysep Labrador. Cały wschodni obszar na wschód od Równin Wewnętrznych cechuje się chłodną nad Atlantykiem i mroźną w głębi lądu zimą. Temperatury obniżają się w kierunku zachodnim i północnym. W Quebec średnia temperatura w styczniu wynosi −8,7°C. W głąb Labradoru jest jeszcze zimniej i temperatury wynoszą tam do −20°C w jego północnej części. Cieplej jest regionie jeziora Ontario, Erie i Huron, gdyż zbiorniki te przechowują duże ilości ciepła i sprawiają, że np. w Toronto w styczniu jest −4,6°C. Najzimniejsze regiony występują na Archipelagu Arktycznym, gdzie średnie wartości termiczne wynoszą −35°C. Mroźne są także Terytoria Północno-Zachodnie, na zachód od Zatoki Hudsona. W Kordylierach występuje piętrowość klimatyczna, a co za tym idzie temperatura obniża się wraz ze wzrostem wysokości. W Kolumbii Brytyjskiej średnie temperatury wynoszą około −10°C, a w Dawson w Jukonie w styczniu panują silne mrozy. Najcieplejszy region to wybrzeże Pacyfiku. Ciepłe prądy pacyficzne oblewające zachodnie wybrzeże Kanady, sprawiają, że zimy są w tym regionie łagodne. Średnia temperatura nigdzie nie spada poniżej 0°C. Dodatkowo bariera Kordylierów zatrzymuje zimne masy powietrza znad centralnej Kanady, które nad wybrzeże Pacyfiku nie dociera. Lato Temperatury letnie kształtowane są przez masy powietrza pochodzenia tropikalnego, które nadciągają na większą cześć kontynentu amerykańskiego i Kanady. Najcieplejsze są otwarte przestrzenie Zachodnich Równin Wewnętrznych, gdzie kontynentalizm i oddziaływanie ciepłych mas powietrza sprawia, że średnia temperatura wynosi od 17°C w północnej części prerii do 21°C. W ciągu dnia często dochodzi do wartości ekstremalnych, gdzie temperatura w dzień wynosi do 40°C. Wybrzeże Atlantyku, cechujące się morskim klimatem jest chłodne latem. Średnia temperatura wynosi 18,2°C w Nowej Szkocji, jest więc podobna do tej jaka panuje latem w Polsce. W regionie tym amplitudy termiczne są niskie, bez wartości ekstremalnych. Im głębiej na zachód tym jest cieplej. Nad Wielkimi Jeziorami jest nieco cieplej i średnie wartości termiczne sięgają 22°C. Najzimniej jest na północy, północny Labrador, to temperatury rzędu 12°C. W regionach leżących na zachód od Zatoki Hudsona jest chłodno i temperatury wynoszą około 10°C do 15°C. Na Archipelagu Arktycznym jest zimno i temperatury nie osiągają 10°C, utrzymują się na średnimi poziomie 5°C. Nad wybrzeżem Pacyfiku lata są stosunkowo chłodne, ze średnimi temperaturami rzędu 13–14°C. Niskie temperatury są związane z tym, że nad region wybrzeża Pacyfiku nie docierają gorące kontynentalne masy powietrza, które penetrują Kanadę w kierunku północnym. Opady Rozkład opadów w Kanadzie jest zróżnicowany ze względu na duży obszar kraju, oddalenie od morza i czynniki związane z układem mas powietrza. Największe opady występują na wybrzeżu Pacyfiku, co jest związane nie tylko z morskim klimatem, ale i wpływem ciepłego, wilgotnego prądu morskiego i blokadą cyrkulacji atmosferycznej. Jak wyżej wspomniano, suche masy powietrza nie docierają do tego regionu ze względu na pasma wysokich gór, toteż opady wynoszą w tym regionie od 1820 do 2640 mm. Duże, choć niższe opady występują wewnątrz Kordylierów Kanadyjskich, gdzie wilgotne powietrze pacyficzne już nie dociera. Średnie wartości wynoszą od 1000 do 2000 mm rocznie. Centralne i północne obszary są zdecydowanie bardziej suche, a prerie kanadyjskie są najsuchszym obszarem Kanady. Maksymalne wartości opadowe wynoszą około 400 mm. W niektórych obszarach opad roczny wynosi jedynie 200 mm. Jest to związane przede wszystkim z dużym oddaleniem od wód i wpływem ciepłych mas powietrza, które w połączeniu z niską wilgotnością zmniejszają wartości opadowe do 200–400 mm. Najbardziej suche obszary Kanady to północne obszary lądowej części Kanady – Terytorium Północno-Zachodnie i Archipelag Arktyczny, gdzie opady wynoszą około 60 mm do maksymalnie 430 mm w ciągu roku. W regionie Jeziora Erie i Ontario roczny opad wynosi od 711 mm w Thunder Bay do 800 mm w Toronto. Przyczyną jest obecność ogromnych zbiorników wodnych, które oddziaływają na powietrze podobnie jak wody morskie czy oceaniczne. Im dalej na wschód tym wyższe opady. Nad Atlantykiem średni opad roczny wynosi 1200 mm w Nowej Szkocji. Opady zimowe w Kanadzie występują pod postacią śniegu na niemal całej powierzchni. Wyjątek stanowi wybrzeże Pacyfiku, gdzie częściej pada deszcz, a opady śniegu występują w górach. Latem na niemal całej powierzchni kraju pada deszcz, a jedynie na Archipelagu Arktycznym części występują opady śniegu. (Wikipedia)